Martine Tubbax

Op mijn 18de droomde ik ervan om te werken als verpleegkundige in Afrika. Ik contacteerde Artsen Zonder Grenzen. Mijn keuze was snel gemaakt: 3 jaar verder studeren ging niet samen met schoolmoe zijn.

Drie zonen later en 20 jaar later had ik nog steeds dezelfde droom. Via internet zocht ik mogelijkheden op, en ik nam contact op met de VDAB.

Gwendolyn Dysers

Ik herinner het me nog alsof het gisteren was... De geur van ether, de gangen in het pas geopende AZ, overal tapijt (wat een heisa hieromtrent), de verpleegkundigen (toen nog verpleegsters met hun witte kleedjes aan), ...
Opa was weer opgenomen met hartklachten. Wij gingen op bezoek en ik keek hier telkens weer naar uit. Ik snoof de geur op in de gangen. Tja, ik was een kind.

Toen ik zeven was, wist ik het al: ik zou verpleegster worden. De omstandigheden waren er echter niet naar en ik ging op 18-jarige leeftijd werken.

Bij de geboorte van mijn eerste kind kwam de microbe terug boven... Jaren gingen voorbij, het bleef maar knagen.
Ik was nergens tevreden, altijd was er iets tekort. Het verveelde mij allemaal zo snel. Hoe meer jaren er verstreken, hoe sterker het gevoel was. Ik zocht voldoening maar kon deze niet vinden.

Lieselot Beuckels

Op mijn eerste stageplaats ben ik in contact gekomen met een jongen die zowel mentale als motorische beperkingen had. De interesse was zo groot achteraf dat ik wou weten: hoe komt dit, wat heeft die persoon, hoe kan ik hem het beste helpen?

Ik koos het traject gehandicaptenzorg en kon vanaf dan stages doen in verschillende instellingen. De stages zijn zo boeiend, er gaat geen dag voorbij dat ik niets bijleer. Ik werk met mensen met een handicap, maar ik blijf verpleegkundige. Dus opties naar andere werkvelden zijn nog steeds mogelijk!

Lieselot Beuckels

Sofie Leys

Ik kan het iedereen aanraden om deze opleiding te volgen op latere leeftijd. Ik zit nu in mijn laatste module en ik heb er nog geen spijt van gehad. Wel moet ik met eerlijkheid zeggen dat het niet altijd even gemakkelijk was. Het is vooral een voordeel dat er iemand is die volledig achter je staat. Iemand die er is wanneer je moet studeren, iemand die voor je kindje(s) kan zorgen in nood... Vooral een persoon die je steun biedt.

Je zal zien dat je zal groeien, dat je sterker in je schoenen leert staan en dat je meer inzicht krijgt in alles. Ik zou zeggen: begin er met volle moed aan en je zal zien dat je inzet beloond wordt.

Sofie Leys